Sabahın seher vakti taptaze hava. Doğuda hafif bir aydınlığın dışında henüz güneşin doğma belirtisi yoktu.
Her zaman olduğu gibi spor ayakkabımı giyip evden çıktım. Bu saatlerde insanın çok güzel bir enerjisi oluyor. Şu an kendimde Usain Boltu bile geçecek gücü hissettim.
Rutin 5 km’lik sabah koşumu yaparken 6-7 yabani geyik önümden geçip gittiler. Burada yabani hayat çok canlı.
Eve döndüğümde torunlarım ve kızım okullarına gitmişlerdi. Duşumu alıp kahvaltı masasına oturdum. Kahvaltı yaparken bir taraftan bahçedeki sincabı izledim.
Sincaplar şehirde en çok görülen hayvanlar. Sokakta her ağaçta bahçede hep sincaplar var. Sincap toprağı bir şeyler gömüyor sonra ağaca çıkıp tekrar toprağı kazmaya başlıyordu.
Sincapların kazdığı tohum gömdüğü yeri unutup farklı yerlere kazıp tekrar tohum gömdüğü söylentisi herhalde doğru diye düşündüm. Ayrıca sabahın erken saatlerinde şehirde ceylan ve karacalar sokaklarda parklarda sürü halinde görmek mümkün. Doğal hayat çok canlı ve fazla bozulmamış evleri ağaçların içine mümkün olduğunca tabiatı tahrip etmeden yerleştirmişler.
San Antonio’da gördüğüm rengârenk neşeli cıvıl cıvıl küçük kuşlar dikkatimi cezbetti. İnternette yaptığım küçük bir araştırmayla küçük kuşların bu şehirde yaygın olarak yaşadığı, en çok görülen kuşunda House Sparrow (Serçeler) bu kuşların her yerde olduğunu gördüm.
Ayrıca Wrens (Çit kuşları) küçük ve enerjik ve genellikle kahverengi tonlardaki kuşlar. Nortel Cardinal (Kuzey Kardinali ) erkeklerinin parlak ve kırmızı rengiyle dikkat çeken küçük güzel kuşlar. Mookingbırd (Alaycı Kuş) Teksas eyaletinin kuşu şarkıları taklit etme yeteneğini olduğu söyleniyor. Amerikan Robin (Amerikan Kızılgerdanı) göğüsleri turuncu-kırmızı ırkları koyu gri renkli bahçelerde yaygın olarak görülen kuşlardan biri. Ayrıca Blue Jay (Mavi Jay) dedikleri parlak mavi renkli şey. Beyaz karışık çeşitleri olan gürültücü zeki kuşlarda sayabileceğimiz kuş çeşitleri. Bu kuşlar sokak kenarında evlerin önündeki ağaçlarda yürüyüş yollarında ve evlerin arka bahçelerinde sıklıkla ağaç dallarına konan serçe tipi küçük kuşlar.
Küçük kuşların renkleri güzellikleri bir tarafa cıvıl cıvıl neşeli mutluluk seslerine hayran kaldım. Neşe içinde rızıklarını topluyorlar ve sabah şarkılarını söylüyorlardı. Küçük kuşların yaklaşık 25-30 gr ağırlıkları ya var ya yok. Doğru dürüst yuvaları yok, savunmasızlar doğal düşmanları çok. Bütün bunlara rağmen son derece neşeli mutlu cıvıl cıvıl neşeyle yaşıyorlardı.
Bir an kendimi ve hem cinslerimi düşündüm. Muhkem geniş evleri, bol miktarda her türlü yiyeceği ve dünya malı olan insanın gelecek endişesi çekmesi gerçekten akıl almaz mantıksız ve negatif bir düşünce anlamakta mümkün değil.
Bu ara çocukluğum geçti aklımdan, sapan taşları ile öldürdüğümüz küçük kuşlar gözümün önüne geldi. O savunmasız minik canları nasıl öldürüyorduk hala bir anlam veremiyorum. Sonra 4-5 tavşanı, 15-20 kekliği öldürüp yan yana dizip onların yanına da silahını koyup fotoğraf çeken katliamı adeta bir kahramanlıkmış gibi sergileyen zalim avcılar geldi aklıma. Ülkemde aşırı avlanma yüzünden bir çok yabani hayvan neslinin yok olduğu, birçok hayvanın nesillerinin yok olma tehlikesiyle karşı kaldığı gerçeği yüreğimi yaktı, biraz içim sızladı üzüldüm. Yürüyüş yaparken yol kenarında gördüğüm yabani kekikten birkaç dal koparınca torunumun dede buradan bir şey koparılmaz canlılara zarar verilmez dediğini hatırladım. Demek ki ağaç yaşken eğiliyormuş, eğitimin ne kadar önemli olduğunu tabiat ve çevreyi koruma bilincinin ilkokul sınıflarında verilmesi gerekliymiş.
E-Postalarıma baktım, biraz sosyal medyada gezindim. Türkiye’de neler oluyor anlamak için haberlere baktım. Kasım ayı enflasyonu açıklanmıştı. Onunla ilgili yorumlar, çalışan ve emeklilere yapılacak muhtemel zam oranları sıcak gündemdi. Akşamüzeri öğrenciler kızım ve torunlarım okuldan döndüler, akşam yemeği hazırlıkları ve akşam yemeği. Bu öğün çok önemli ailelerin bir araya geldiği tek günlük ortak faaliyet diyebilirim.
Gününün nasıl geçtiğini değerlendirerek günü tamamladım.
